23/4/14

FAUST (1926)


15/4/14

ΑΚΡΟΝ ΠΟΛΟΥ ΦΕΙ _ΔΙΑΣ

ΦΕΙΔΙΑΣ


Κατασκευαστής του μεγαλουργήματος του Παρθενώνα και γενικός επόπτης όλων των έργων,ήταν ο γλύπτης Φειδίας, ο οποίος γεννήθηκε στην Αθήνα το 500 π.Χ. και έζησε 80 χρόνια, όταν ο μέσος όρος ζωής την εποχή εκείνη ήταν τα 50 χρόνια.Το όνομα ΦΕΙΔΙΑΣ μαρτυρεί κάποιες ιδιαίτερες ιδιότητες του ατόμου το οποίο ήταν επιφορτισμένο με ειδική αποστολή.


Το ΦΕΙΔΙΑΣ αναλύεται σε ΦΕΙ+ΔΙΑΣ.


Το ΦΕΙ σημαίνει, φείδομαι, κάνω τα πάντα με μέτρο, και ο Παρθενώνας είναι ο ναός του μέτρου και της αρμονίας.Σημαίνει επίσης το φέγγος.


Το ΦΕΙ αναλύεται σε Φ+Η=Φως είσαι , ήλιος, Απόλλωνας, αιώνιο φως.


Το γράμμα «Φ» σχηματίζεται από τον κύκλο «Ο» και από την κάθετη γραμμή «Ι» όταν το ένα τοποθετηθεί πάνω στο άλλο δημιουργούν τη θεία υπόσταση αφού ο κύκλος παριστά το σύμπαν και η κάθετη γραμμή τη θεϊκή ακτίνα.


Το δεύτερο συνθετικό ΔΙΑΣ είναι ο πατέρας των θεών και ανθρώπων, είναι η ουράνια οντότητα γνωστή σαν Ιερός Άρχοντας Φωτός.

Επομένως το όνομα Φειδίας σημαίνει το φέγγος-Φως του Δία, και κρυπτογραφεί μια ουράνια ενσαρκωμένη οντότητα με συγκεκριμένο έργο,αφού εκτός από τα αριστουργήματα της Ακροπόλης κατασκεύασε και τα παρακάτω έργα:

1.Χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς Παρθένου. Είχε ύψος 13 μέτρα, περίπου ένα τόνο χρυσάφι, ελεφαντοστούν, μάτια από πολύτιμους λίθους και το Γοργόνειο στο στήθος από πολύτιμο λίθο κοραλένιου χρώματος και πάνω σ' αυτό ήταν σκαλισμένο το κεφάλι της Γοργόνας-Μέδουσας.(Θα αναφερθώ σ'αυτο με λεπτομέρειες πιο κάτω).


Οι Αθηναίοι κατηγόρησαν αργότερα το Φειδία πως είχε κλέψει αρκετό από το χρυσάφι που προοριζόταν για το άγαλμα και τον έφεραν σε δίκη.Εκείνος,γνωρίζοντας πολύ καλά τον ανθρώπινο φθόνο, είχε λάβει τα μέτρα του. Είχε ζυγίσει το χρυσάφι που του παράδωσαν, το οποίο ήταν ακριβώς 44 τάλαντα. Το χρυσάφι στο άγαλμα το είχε τοποθετήσει με τέτοιον τρόπο, ώστε να ξεκολλάει εύκολα και να μπαίνει ξανά στη θέση του. Στη δίκη ζήτησε να βγάλουν το χρυσάφι και να το ζυγίσουν, πράγμα που έγινε. Και το βάρος του ήταν ακριβώς το ίδιο, 44 τάλαντα!


Φυσικά ο Φειδίας αθωώθηκε. Αλλά, βρήκε καινούργιους μπελάδες. Τον κατηγόρησαν για ιεροσυλία, επειδή έδωσε στους δύο πολεμιστές της ασπίδας της Αθηνάς, τη μορφή του και τη μορφή του Περικλή.Θα τον καταδίκαζαν οπωσδήποτε σε θάνατο, αλλά κατάφερε να δραπετεύσει και έφυγε για την Ολυμπία, όπου μαζί με τους δυο αχώριστους βοηθούς του,Πάναινο και Κολώτη,έφτιαξε ένα καινούργιο αριστούργημα, το γιγαντιαίο (12μ) χρυσελεφάντινο άγαλμα του Διός(ένα από τα επτά θαυματα).Δυστυχώς όμως και εδώ τον κυνήγησε η ίδια μοίρα, αφού ξανά κατηγορήθηκε για κατάχρηση και κλοπή χρυσού και φυλακίστηκε ως τον θάνατό του.



2.Το άγαλμα της Αθηνάς Προμάχου. Ήταν ένα τεράστιο χάλκινο άγαλμα οκτώ μέτρων,με επίχρυση αιχμή δόρατος που φαινόταν από τους παραπλέοντας το Σούνιο ναυτικούς.Ευρίσκετο στον χώρο μεταξύ Προπυλαίων και Ερεχθείου.


3.Το άγαλμα της Λημνίας Αθηνάς,αφιέρωμα των κληρούχων της Λήμνου. Χάλκινη κι αυτή, φημιζόταν για το κάλλος του προσώπου, τις θαυμάσιες αναλογίες των χαρακτηριστικών και την αυστηρή πνευματική της έκφραση. Στεκόταν ορθή με το δόρυ, το κράνος στο χέρι και την ασπίδα λοξά στο στήθος. Η θέση του δεν είναι ακριβώς γνωστή.Πιθανότατα ήταν στημένο σε μαρμάρινη βάση αμέσως μετά τα Προπύλαια, στα αριστερά του εισερχομένου.


4.Το άγαλμα της Αρείας Αθηνάς των Πλαταιών. Ένα αριστούργημα από επιχρυσωμένο ξύλο με κεφάλι και άκρα χειρών και

ποδών μαρμάρινα,από τα λάφυρα του Μαραθώνα.

5.Το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Ολυμπίου Διός της Ολυμπίας, κολοσσιαίων διαστάσεων (12,20μ) ένα από τα εφτά θαύματα της

αρχαιότητας. Ήταν τόσο τέλειο άγαλμα που υπήρχε η επιγραφή για τον επισκέπτη «Ω Φειδία ή εσύ ανέβηκες στους ουρανους και είδες τον Δία ή ο Ζευς κατέβηκε στη γη».

6.Χάλκινο "σύνταγμα" Αθηναίων ηρώων, Αθηνάς, Απόλλωνα και Μιλτιάδη, αφιέρωμα από τα λάφυρα του Μαραθώνα στους Δελφούς.


7.Χρυσελεφάντινη Αθηνά στην Πελλήνη Αχαΐας, από τα πρωιμότερα έργα του.


8.Χάλκινος Απόλλων Παρνόπιος (δηλ. ακριδοκτόνος) μπροστά στον Παρθενώνα.


9.Αφροδίτη Ουρανία από παριανό μάρμαρο στην Αγορά.


10.Χρυσελεφάντινη Ουρανία Αφροδίτη στην Ήλιδα.


11.Χρυσελεφάντινη Αθηνά στην Ήλιδα.


12.Χάλκινο άγαλμα πληγωμένης Αμαζόνας στο ιερό της Αρτέμιδος στην Έφεσο.


13.Εκτός από τα έργα αυτά κατασκεύασε το ναό του Ηφαίστου ή περισσότερο γνωστό σαν "Θησείο"( ο μοναδικός σχεδόν ακέραιος ναός σήμερα), από Πεντελικό μάρμαρο, το ναό του Άρη στην αρχαία αγορά των Αθηνών, το ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο, της Νεμέσεως στη Ραμνούντα Αττικής, και το ναό του Ιλισσού (πιθανώς της Αρτέμιδος) κοντά στον ναό του Ολυμπίου Διός στην Αθήνα.



ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΕΠΟΜΕΝΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ


Πριν αναφερθώ με λεπτομέριες για τα δημιουργήματα της Ακροπόλεως,θα αναφέρω με λίγα λόγια για την ιστορία της μέχρι σήμερα.


Στην Ρωμαϊκή εποχή δεν πραγματοποιήθηκαν πολλές αλλαγές πάνω στην Ακρόπολη. Το μόνο καινούργιο μνημείο ήταν ο κυκλικός ναός της Ρώμης προς τιμή του αυτοκράτορα Αύγουστου και της Ρώμης ανατολικά του Παρθενώνα.Περί το 180μ.Χ. κατασκεύαστηκαν τα Μικρά Προπύλαια που οχυρώθηκαν. Επίσης, μία μικρή επισκευή έγινε στον δυτικό τοίχο του Ερεχθείου που είχε υποστεί ζημιές από πυρκαγιά.


Αντίθετα, στη νότια πλαγιά της Ακρόπολης προστέθηκαν νέα κτήρια. Το θέατρο του Διονύσου απέκτησε νέα μεγαλοπρεπή σκηνή από τον Νέρωνα ο οποίος σε μια επίσκεψή του στην Αθήνα έδωσε εκεί μουσική παράσταση. Το Ωδείο του Περικλή, που είχε καταστραφεί από τους Αθηναίους κατά την πολιορκία του Σύλλα, για να μην χρησιμοποιήσει ο Ρωμαίος στρατηγός τα ξύλα της στέγης του, ξαναχτίζεται. Στο άλλο ακριβώς άκρο της πλαγιάς ο Ηρώδης ο Αττικός έχτισε ένα μεγαλοπρεπές ωδείο, το Ηρώδειο το οποίο ήταν, κατά τον περιηγητή Παυσανία, το ωραιότερο της Ελλάδας. Επίσης παρατηρούνται αρκετές μικροεπισκευές και ανακαινίσεις στα περισσότερα κτήρια της νότιας κλιτύος.


Το 267μΧ το γερμανοσκανδιναυικό φύλο των Ερούλων,κατά το πέρασμα του από την Αθήνα,πυρπολεί το εσωτερικό του Παρθενώνα.Η ολοκληρωτική καταστροφή απεφεύχθει χάρις στον άρχοντα των Αθηνών Δέξιππο,ο οποίος νίκησε τους βαρβάρους σε μάχη κοντά στον Κηφισό ποταμό.Έναν αιώνα αργότερα θα τον επισκευάσει ο αυτοκράτωρ Ιουλιανός Ο Φιλόσοφος(γνωστός και ως παραβάτης).


Την εποχή του Μ. Κωνσταντίνου, η Ακρόπολη αρχίζει να παρακμάζει, καθώς η παλιά θρησκεία χάνει την αίγλη της.


Το 369μΧ οι Βησιγότθοι υπό τον Αλάριχο,με την εντολή από τον αυτοκράτωρα Θεοδόσιο "ες έδαφος φέρειν τα των Ελλήνων ιερά",μόλις αντίκρυσαν το επί της Ακρόπολις άγαλμα της Αθηνάς Προμάχου,πανικόβλητοι ετράπησαν σε φυγή !!!


Ο Παρθενώνας το 500μΧ μετατρέπεται σε ναό της Παναγίας Αθηνιώτισσας, τα Προπύλαια σε ναό των Ταξιαρχών και το Ερεχθείο σε ναό της Θεοτόκου.


Γύρω στον 5ο μΧ αιώνα έγινε η καταστροφή των βόρειων και δυτικών μετόπών του Παρθενώνα από τους χριστιανούς.


Τον 6ο μΧ αιώνα κατ'εντολή του αυτοκράτορα Ιουστινιανού, ξήλώθηκαν τα καλύτερα μάρμαρα και κίονες για να κοσμήσουν την αγ.Σοφία στην Κωνσταντινούπολη.


Κατά τον 12ο μΧ αιώνα, αφαιρέθηκαν έξι λίθοι της ζωφόρου του Παρθενώνα προκειμένου να δημιουργηθούν ισάριθμα παράθυρα, τρία σε κάθε μακρά πλευρά του κτηρίου, το οποίο εξακολουθούσε να λειτουργεί ως εκκλησία.Την ίδια περίοδο,που έγινε και κατοικία των αρχιεπισκόπων η Ακρόπολη, ξηλώνόντουσαν τα μάρμαρα για να χτιστούν οι εκκλησίες που βρίσκονται γύρω απο την Ακροπολη.


Οι αναφορές που υπάρχουν για τις αρχιτεκτονικές ανακατασκευές στην μετατροπή του Παρθενώνα σε εκκλησία, που υψώθηκαν τοίχοι ανάμεσα στους κίονες(αναρωτιέμαι αν κουβαλήσαν νέα υλικά για να χτίσουν ή βρήκανε τριγύρω τίποτε σπασμένα από μόνα τους... τυχαία) αναφέρουν ότι ανοίχτηκαν τρεις είσοδοι από τα δυτικά (και δεν ανοίγονται είσοδοι χωρίς να γκρεμιστεί κάτι).


Την εποχή της Φραγκοκρατίας ο χώρος γίνεται τόπος κατοικίας των Φράγκων ηγεμόνων, τα Προπύλαια διαμορφώνονται σε ανάκτορα, ενώ σε κάποιο μέρος τους,χτίστηκε ένας ψηλός τετράγωνος πύργος. Γενικά όμως η όψη της Ακρόπολης δεν υφίσταται αλλαγές.


Όταν οι Τούρκοι κατέλαβαν την Αθήνα το 1456, ο Παρθενώνας έγινε τζαμί. Οι Τούρκοι έχτισαν πολλά σπιτάκια πάνω στην Ακρόπολη και χρησιμοποίησαν διάφορα κτίρια της για αποθήκες πυρομαχικών. Το 1655, ένας κεραυνός τίναξε στον αέρα τα Προπύλαια. Η μεγαλύτερη καταστροφή όμως έγινε το 1687, όταν ο βενετσιάνος Μοροζίνι, πολιορκούσε την Ακρόπολη. Μια οβίδα έπεσε στον Παρθενώνα ανατινάζοντας την εντός αυτού αποθήκη πυρομαχικών, γκρεμίζοντας ένα μεγάλο μέρος του ναού(μέχρι τότε ο Παρθενώνας ήταν σχεδόν ανέπαφος).Όταν τελικά κατόρθωσε να καταλάβει το βράχο λεηλάτησε τους θησαυρούς, όπως είχαν κάνει πριν απ' αυτόν τόσοι άλλοι κατακτητές. Και το Ερεχθείο καταστρέφεται σιγά-σιγά, γιατί οι Τούρκοι χρησιμοποιούσαν τα μάρμαρα για να φτιάχνουν ασβέστη, που ήταν πρώτη ύλη στο χτίσιμο. Το 1687 οι Τούρκοι διέλυσαν το ναό της Απτέρου Νίκης και με τα αρχιτεκτονικά του μέλη ενίσχυσαν τις οχυρώσεις τους.


Εκτεταμένες καταστροφές προκάλεσε ο Άγγλος λόρδος Έλγιν λίγο πριν από την Επανάσταση του 1821.Πρέσβης της Αγγλίας στην Κωνσταντινούπολη,εφοδιάσθει με Τουρκικό φιρμάνι απο τον Σουλτάνο,ήρθε στην Αθήνα και έβαλε να ξηλώσουν τη ζωφόρο του Παρθενώνα, μετόπες, αετώματα, μία Καρυάτιδα και έναν κίονα του Ερεχθείου, τα οποία μετέφερε στην Αγγλία και όπου και βρίσκονται μέχρι σήμερα,στο Βρετανικό μουσείο του Λονδίνου. Για όλα αυτά πλήρωσε 35.000 λίρες στους Τούρκους και στους Αθηναίους δώρισε ένα ρολόι, που στήθηκε στην αρχαία αγορά.Συνολικά αφήρεσε 253 τεμάχια,μεταξύ αυτών και το άγαλμα του Διονύσου που ευρίσκετο στο κάτω από την Ακρόπολη θέατρο του.


Κατά την Επανάσταση του 1821 η Ακρόπολη πολιορκήθηκε διαδοχικά από Έλληνες και Τούρκους και υπέστει νέες καταστροφές.


Στις 31 Μαρτίου 1833 εκυμάτισε για πρώτη φορά στις επάλξεις της η Ελληνική σημαία.


Ο πρώτος βασιλιάς Του Ελληνικού κράτους"Όθων",θέλησε να κατασκευάσει το παλάτι του επι του Ιερού Βράχου.Αυτό όμως απεφεύχθει με προτροπή του πατέρα του, βασιλιά της Βαυαρίας.


Μετά την δημιουργια του Ελληνικού Κράτους υπήρξε διεθνές ενδιαφέρον για την προστασία και την αναστήλωση αυτού του μνημείου της ανθρωπότητας. Οι Έλληνες αρχαιολόγοι άρχισαν πρώτοι τις ανασκαφές το 1834, ενώ παράλληλα ξεκαθάρισαν το τοπίο γκρεμίζοντας ότι δεν ανήκε στην κλασική και υστερότερη εποχή. Ο Λουδοβίκος Ρος αναστήλωσε το ναό της Απτέρου Νίκης και από το 1874 άρχισε ένα ευρύ και αυστηρά επιστημονικό πρόγραμμα αποκατάστασης.


Το πρόγραμμα αυτό συνεχίζεται μέχρι σήμερα, ενώ ένα άλλο πρόβλημα είναι η ατμοσφαιρική ρύπανση, που διαβρώνει και καταστρέφει τα μάρμαρα σιγά-σιγά.Μετά την οικοδόμηση του νέου Μουσείου της Ακρόπολης,πολλά έργα και κίονες μεταφέθηκαν σ'αυτό,ενώ στην θέση τους τοποθετούνται ομοιώματα από τσιμέντο,γύψο κλπ υλικά.



ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ


Ο Παρθενώνας είναι το μεγαλύτερο και επισημότερο οικοδόμημα της Ακρόπολης και συγκεντρώνει τον θαυμασμό όλου του κόσμου αιώνες τώρα.Εκτίσθει λίγο νοτιότερα της θέσης των δύο προτέρων ναών του 750 και του 530πΧ, γνωστοί σαν "Εκατομπεδον". Οι εργασίες για την ανέγερση του ολομάρμαρου αυτού ναού της Αθηνάς άρχισαν το 447 π.Χ. υπό τη διεύθυνση των αρχιτεκτόνων Ικτίνου και Καλλικράτη και με κύριο επόπτη τον Φειδία. Ο ναός τελείωσε το 438 και κατά τα Παναθήναια του επόμενου χρόνου αφιερώθηκε στην πολιούχο θεά. Παρ' όλ' αυτά οι εργασίες συνεχίστηκαν μέχρι το 432. Είναι ναός δωρικού ρυθμού περίπτερος με 8 κίονες στις στενές και 17 στις μακριές πλευρές. Οι κίονες έχουν ύψος 10,5 μ. και πάνω τους στηρίζεται ο θριγκός (επιστύλια), οι μετόπες, τα τρίγλυφα, τα γείσα και τα αετώματα. Ο σηκός ήταν χτισμένος ολόκληρος με μαρμάρινες πέτρες σε οριζόντιες σειρές και σε καθεμία στενή πλευρά είχε από έξι δωρικούς κίονες, οι οποίοι τον χώριζαν σε δύο μέρη: τον κυρίως ναό και τον οπισθόδομο. Η ζωφόρος στους τοίχους του σηκού είχε παραστάσεις της πομπής των Παναθηναίων.


Ο κυρίως ναός στο εσωτερικό του χωριζόταν σε τρία μέρη· Αυτό γινόταν με δύο κάθετες δωρικές κιονοστοιχίες. Το μεσαίο από τα τρία μέρη ήταν το πλατύτερο και σ' αυτό ήταν στημένο πάνω σε βάθρο το περίφημο χρυσελεφάντινο άγαλμα της Παρθένου Αθηνάς, το οποίο ο Φειδίας είχε ολοκληρώσει και τοποθετήσει το 338 π.Χ. στη θέση του. Οι 92 μετόπες εσωτερικά ήταν ανάγλυφες και παρίσταναν διάφορα μυθολογικά θέματα.


Εξωτερικά είχε γλυπτές μετόπεςπου απεικόνιζαν:


-Την Γιγαντομαχία, στην ανατολική.

-Την Αμαζονομαχία,στην δυτική.
-Τον Τρωικό πόλεμο, στην Βόρεια.
-την κενταυρομαχία, στην νότια.

Στα δύο αετώματα εικονίζονταν μυθικές σκηνές που είχαν σχέση με την θεά Αθηνά :


-Η γέννηση της παρουσία των άλλων θεών,στο ανατολικό.

-Ο αγώνας της με τον Ποσειδώνα για το όνομα της πόλης,στο δυτικό.

Οι διαστάσεις του ναού ήταν:


Πλάτος 30,88 μ.

Μήκος 69,50 μ
Ύψος 21 μ. (2 + 14+5) από την γη έως την κορυφή του αετώματος.
Εμβαδόν 2.140,16 τετραγωνικά μέτρα.

Από αιώνες οι Έλληνες αρχιτέκτονες, ποτέ δεν σταμάτησαν να δουλεύουν για να ανυψωθεί ένας ναός από απλό λειτουργικό οικοδόμημα σε ένα αισθητικό δημιούργημα. Ο Παρθενώνας βρίσκεται στην κορυφή όλων των αρχαίων οικοδομημάτων ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο. Ας εξετάσουμε ένα προς ένα τα στοιχεία της αισθητικής αυτής υπεροχής:


- Η τοποθέτηση στο χώρο: Βγαίνοντας από τα Προπύλαια, ο επισκέπτης αντίκριζε όχι το μέτωπο του ναού αλλά ολόκληρο το σώμα του, χαρίζοντάς του την "ευμετρίαν" του, δηλαδή το ισοδύναμο ζύγισμα του πλάτους προς το μήκος και το ύψος του.


- Οι τρεις κατά μήκος διαιρέσεις ενός ναού (το κρηπίδωμα, η κιονοστοιχία και ο θριγκός) έχουν την αρμονικότερη σχέση, την οποίαν γνώρισε ποτέ η ελληνική τέχνη. Πρώτοι ο Γερμανός Hoffner και ο Άγγλος Pennethorne διαπίστωσαν ότι οι βαθμίδες του Παρθενώνος είναι καμπύλες. Οι βαθμίδες φουσκώνουν προς το κέντρο στις μεν μακριές πλευρές 0,11 μ.,στις δε στενές 0,06μ., σχηματίζοντας τις "υπερβολικές" λεγόμενες καμπύλες. Οι επάλληλες αυτές καμπύλες δίνουν την εντύπωση πως ο ναός έχει πάρει μια βαθιά ανάσα πριν σταθεί στον χώρο.


- Αντίθετα, οι τοίχοι και η κιονοστοιχία, που αποτελούν τη δεύτερη καθ' ύψος διαίρεση του κτιρίου, κλίνουν προς τα μέσα με τρόπο, ώστε το κτίριο σχηματίζει τη βάση μιας μεγάλης πυραμίδας της οποίας το υψος(αν προεκταθούν οι κίονες)είναι 1.852μ. Οι γωνιαίοι κίονες έχουν φυσικά διπλή κλίση, δηλαδή γέρνουν προς τα μέσα,αν παρατηρηθούν από τη στενή αλλά και από τη μακριά πλευρά του κτηρίου.


- Μείωση- Ένταση- Βηματισμός: Η "μείωση" είναι το αδυνάτισμα του πάχους των κιόνων προς τα πάνω. Η μείωση αυτή δεν είναι ενιαία και ακολουθεί μία ιδιόρρυθμη καμπύλη. Στα 2/5 περίπου του ύψους του κίονος παρουσιάζεται μία αντίθετη κίνηση, η οποία μοιάζει με φούσκωμα και ονομαζόταν "ένταση", ακριβώς επειδή αποσκοπούσε στην εντύπωση πως ο κίων εντείνει την δύναμη του, για να κρατήσει το βάρος του θριγκού. Αλλά και ο "βηματισμός" των κιόνων είναι πολύ προσεγμένος. Καμία απόσταση μεταξύ των κιόνων δεν είναι ακριβώς η ίδια και επί πλέον,οι αποστάσεις των γωνιαίων κιόνων με τους διπλανούς τους είναι μεγαλύτερες απ' ό,τι μεταξύ των ενδιάμεσων κιόνων.


Όλες αυτές οι λεπτότητες, οι οποίες δεν είναι αμέσως φανερές στο μάτι, επεδίωκαν να εξασφαλίσουν για το κτίριο μία δική του ζωή αλλά και μία κρυφή αρμονία. Έτσι ο Παρθενώνας συνιστά ένα έργο πολύπλοκων υπολογισμών, που αποδεικνύει πόσο προηγμένη ήταν η μαθηματική επιστήμη αλλά και πόσο υψηλές ήταν οι απαιτήσεις του κοινού της εποχής εκείνης.


Στο επιστύλιο του Παρθενώνα ήταν αναρτημένες και οι 26 ασπίδες από τις 300 Περσικές πανοπλίες-λάφυρα,τις οποίες είχε στείλει ο Μέγας Αλέξανδρος στην θεά Αθηνά μετά την μάχη στον Γρανικό ποταμό,όπου ηταν και η πρώτη νίκη του κατά των Περσών το 334πΧ.


Οπως ανέφερα και παραπάνω,ο Παρθενώνας έμεινε άθικτος μέχρι το 1687μΧ οπότε καταστράφηκε από έκρηξη πυρομαχικών που είχαν αποθηκεύσει οι Τούρκοι,κατά την διάρκεια της πολιορκίας της Ακρόπολης από τους Βενετούς τους του Μοροζίνι.




BEHOLD A PALE HORSE ET AL BY WILLIAM COOPER