ΞΛΞΦΘΞΡΙΑ
politics#geopolitics#exopolitics

2/9/15

24/8/15

TTIP : A PROSPECTIVE


Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΔΡΑΚΟΥ



Επτά χρόνια μετά το μεγάλο Σεπτεμβριανό φιάσκο της άγρια νεοφιλελεύθερης τζογαδόρικης Γουόλ Στρήτ και την τότε παρέμβαση της κομμουνιστικής Κίνας που αναδείχτηκε σε σωτήρα της αμερικανικής και της παγκόσμιας οικονομίας, οι τρέχουσες εξελίξεις και τα "ατυχήματα" πίσω απο το Σινικό τείχος αποτελούν φρέσκα σημάδια κινδύνου για την ασθμαίνουσα παγκόσμια ανάπτυξη. Άθελά μου ξαναγυρνάμε στους επταετείς κύκλους και την σημειολογία τους. Τον Σεπτέμβριο του 2008, η κατάρρευση της Lehman Brothers Holdings προκάλεσε την παγκόσμια οικονομική ύφεση, και έσπειρε τον όλεθρο σε όλο τον κόσμο. Η οικονομική καταστροφή είναι κοινώς γνωστή ως το Σοκ της Lehman. Λίγες εβδομάδες μετά, τον Νοέμβριο του 2008, η Κίνα ανακοίνωσε ένα πακέτο κινήτρων ύψους 4 τρισεκατομμυρίων γιουάν (περίπου 585 δις δολλάρια) για να τονώσει την εγχώρια ανάπτυξη, βοηθώντας ταυτόχρονα την παγκόσμια οικονομία να ανακάμψει από τη συντριβή της Lehman. Η δέσμη των δημοσιονομικών κινήτρων έδωσε μια πρόσθετη ώθηση στην ανάπτυξη υψηλής ταχύτητας στην κινεζική οικονομία. Το 2010, η Κίνα ξεπέρασε την Ιαπωνία και έγινε η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, μετά τις ΗΠΑ, από την άποψη του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος. Περίπου την ίδια εποχή, η Κίνα εκτόπισε τις ΗΠΑ ως την μεγαλύτερη αγορά αυτοκινήτων στον κόσμο. 



Από το 2008 και την παγκόσμια οικονομική κρίση, η επιρροή της στην παγκόσμια οικονομία, συμπεριλαμβανομένων των χρηματοπιστωτικών αγορών και του τομέα της μεταποίησης, αυξήθηκε ραγδαία. Με τον πλούτο να συσσωρεύεται ενός του σινικού τείχους, τα χρηματιστήρια της Κίνας έπεσαν και αυτά στην ίδια παγίδα που έπεσε και το ΧΑΑ με την σταδιακή μετατροπή τους απο εργαλείο χρηματοδότησης εταιριών σε μηχανισμό εύκολου πλουτισμού δίκην τεραστίων καζίνο. Χωρίς τα χαμόγελα και τις διαβεβαιώσεις τύπου Σημίτη και Παπαντωνίου, χιλιάδες "μικροεπενδυτές" Κινέζοι (διεθνώς γνωστοί για το πάθος του τζόγου) άρχισαν να τζογάρουν όχι μόνο τα δικά τους κεφάλαια, αλλά να δανείζονται υπέρμετρα για να τα τοποθετήσουν για γρήγορο κέρδος σε εκατοντάδες μετοχές εταιριών αμφιβόλου πραγματικής αξίας αλλά μεγάλης άμεσης απόδοσης μιάς και ο γενικός δείκτης συνεχώς ανέβαινε κι οι χοροί καλά κρατούσαν. Η κινέζικη χρηματιστηριακή  φούσκα, η απληστία δηλαδή για εύκολα κέρδη, σε συνδυασμό με την απίστευτη ανοικοδόμηση των κινέζικων μεγαπόλεων όπου μετακινήθηκαν εκατομμύρια παραγωγικοί Κινέζοι της υπαίθρου, ναρκοθέτησαν την Κίνα με τον ίδιο τρόπο που ναρκοθετήθηκαν οι λαοί του δυτικού κόσμου. Και οι νάρκες στην Κίνα άρχισαν να σκάνε το καλοκαίρι του 2015 στο κλείσιμο μιας επατετίας γεμάτης διεθνείς περιφερειακούς οικονομικούς πολέμους. Έτσι, η άλλοτε κεντρικά οργανωμένη παραγωγική οικονομία μικτού τύπου είναι τώρα στα πρόθυρα της διαρθρωτικής ύφεσης και του αποπληθωρισμού.
Η απότομη και μεγάλη πτώση των τιμών των μετοχών στο Χρηματιστήριο της Σαγκάης και άλλων κινεζικών πόλεων τις τελευταίες εβδομάδες μπορεί να είναι ένας πρόδρομος για το ξεμπλοκάρισμα της οικονομικής κρίσης που επίσημα τουλάχιστον φαίνεται να προέρχεται από την Κίνα και να εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο παρά την διαρκή και πολυμορφική μόχλευση των δυτικών χρηματιστηρίων. Η ακόμα χειρότερα, να αποτελούν προμηνύματα ενός ολοκληρωτικού οικονομικού πολέμου ανάμεσα στους διεκδικητές του παγκόσμιου αποθετικού νομίσματος και θρόνου. 




Εχουμε μπεί επτά χρόνια μετά το Σοκ της Lehman στην περίοδο του Ξι Σοκ (απο το όνομα του Κινέζου Πρόεδρου Xi Jinping) που καθώς ξεδιπλώνεται αποτελεί ίσως το Μεταίχμιο, την θρυαλίδα, για την μετάλλαξη της παγκόσμιας οικονομίας. Η αδιάθετη βιομηχανική παραγωγή και η πλεονάζουσα δυναμικότητα βασανίζει τώρα διάφορους τομείς της οικονομίας της Κίνας. Το πιο συγκλονιστικό πράγμα με την αντίδραση του κόσμου στην απόφαση της Κίνας να υποτιμήσει το γουάν είναι ότι κανένας δεν θα έπρεπε να έχει εκπλαγεί. Για όσους έχουν παρακολουθήσει την επιδεινούμενη οικονομική ανάπτυξη της Κίνας από τα τέλη του 2014 και την αναποτελεσματικότητα της νομισματικής χαλάρωσης από την PBOC (Λαϊκή Τράπεζα της Κίνας, την κεντρική τράπεζα της χώρας), η υποτίμηση του νομίσματος φαίνεται να είναι όχι μόνο λογική, αλλά και αναπόφευκτη. Από την καταγραφή του τελευταίου διψήφιου ποσοστού του 10,4% το 2010, η οικονομική ανάπτυξη της Κίνας επιβραδύνθηκε κατά 3 ποσοστιαίες μονάδες σε διάστημα τεσσάρων ετών στο 7,4% το 2014. Σε απάντηση, οι κινεζικές αρχές χάραξαν οικονομική πολιτική αντίστοιχη των ΗΠΑ που στηρίζεται αλα FED σε μαζική πιστωτική επέκταση. Αν και οι εκτιμήσεις ποικίλλουν, η συνολική πιστωτική επέκταση για την περίοδο 2011 έως 2014 κατά πάσα πιθανότητα ήταν ίση με το 100% του κινεζικού ΑΕΠ, με αποτέλεσμα την αύξηση του λόγου του χρέους προς το ΑΕΠ κοντά στο 280% στο τέλος του 2014. Παρά την προοπτική της δημιουργίας μιας οικονομικής κρίσης, η κινεζική κυβέρνηση συνέχισε με χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής. Από τον περασμένο Νοέμβριο, η PBOC έχει μειώσει τα επιτόκια τέσσερις φορές συνολικά κατά 115 μονάδες βάσης και μείωσε τον συντελεστή ελάχιστων αποθεματικών (η ποσότητα των τραπεζών σε μετρητά που υποχρεούνται να κατέχουν) τρεις φορές με 150 μονάδες βάσης.



Αυτή η κρατική νέα πίστωση δεν έκανε πολλά για να αναζωογονήσει τις πραγματικές επενδύσεις για την ανάπτυξη της Κίνας, αλλά βοήθησε να φουσκώσει η γιγαντιαία φούσκα του τζόγου στα χρηματιστήρια και δημιούργησε προσωρινά έναν αντικατοπτρισμό ευημερίας. Η φούσκα άρχισε να καταρρέει στα μέσα Ιουνίου, αναγκάζοντας το Πεκίνο να ξεκινήσει μια επιθετική και εξαιρετικά δαπανηρή επιχείρηση διάσωσης για την αποτροπή συντριβής των τιμών των μετοχών. Εν τω μεταξύ, η πραγματική οικονομία έχει επιδεινωθεί περαιτέρω. Τον Ιούλιο, οι κινεζικές εξαγωγές μειώθηκαν κατά 8,3%, ενώ οι δείκτες προμηθειών της ήταν στο 47,8%, το χαμηλότερο σε δύο χρόνια. 
Η υποτίμηση του γουάν από την Κίνα δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια ρητή προειδοποίηση προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η κίνηση αυτή από τις αρχές της Κίνας έχει προκαλέσει ανασφάλεια στους φορείς χάραξης πολιτικής των ΗΠΑ που έχουν συχνά κατηγορήσει την Κίνα για το χειρισμό του εθνικού της νομίσματος. Ένα υποτιμημένο γιουάν θα αυξήσει την ανταγωνιστικότητα των κινεζικών εξαγωγών και προιόντων στην αμερικάνικη αγορά. Στο επίπεδο του παγκόσμιου οικονομικού πολέμου, η Κίνα επιδιώκει να εγκαθιδρύσει το νόμισμά της κατ`αρχάς ως εναλλακτικό νόμισμα του δολαρίου των ΗΠΑ στο διεθνές εμπόριο. Στο μέλλον, οι εξαγωγές και οι εισαγωγές της αναμένεται να πραγματοποιηθεί όχι σε δολάρια, αλλά στο εθνικό νόμισμα. Η κίνηση αυτή της Κίνας είναι ένα σαφές σημάδι ότι η χώρα θα εφαρμόσει ανελέητα τα συμφέροντα των εξαγωγικών βιομηχανιών της. Και είναι πλέον σαφές  προς τις ΗΠΑ ότι δεν μπορεί πλέον να είναι αποκλειστικά υπεύθυνες για την επιδίωξη μιας ανεξάρτητης νομισματικής πολιτικής από άλλα κράτη αλλά θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψιν τους τα συμφέροντά τους. Η FED, η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ, έχει από καιρό εξαγγείλει οτι προτίθεται να αυξήσει τα επιτόκιά της. Αυτό το βήμα θεωρείται λογικό από πολλούς οικονομικούς εμπειρογνώμονες, αλλά θα μπορούσε να έχει σημαντική επίδραση σε άλλες χώρες και τα νομίσματά τους. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τους εξαγωγείς των πρώτων υλών, οι τιμές των οποίων θα αλλάξουν σημαντικά με τις μεταβολές των επιτοκίων. Με την υποτίμηση του νομίσματός του, το Πεκίνο καταδεικνύει την απροθυμία του να δεχθεί αύξηση των επιτοκίων στις ΗΠΑ και σε περίπτωση που τα επιτόκια αυξηθούν περαιτέρω, η Κίνα θα αντιταχθεί και θα υποτιμήσει το νόμισμά της έναντι του δολαρίου ακόμη περισσότερο.




Στον άμεσο απόηχο της κατάρρευσης της φούσκας, η κινεζική κυβέρνηση έριξε πάνω από ένα τρισεκατομμύριο γιουάν στη χρηματιστηριακή αγορά για να υποστηρίξει τις υπερτιμημένες τιμές των μετοχών, φοβούμενη ότι περαιτέρω μειώσεις στις αξίες θα προκαλούσαν μια ανεξέλεγκτη οικονομική κρίση που θα μείωνε την περαιτέρω ανάπτυξη. Καθώς το Πεκίνο είχε βασιστεί κατά κύριο λόγο, για τη στήριξη της ρευστότητας στην PBOC για να στηρίξει την φούσκα της αγοράς, απομείωσε την  μελλοντική ικανότητα της κεντρικής τράπεζας για τόνωση της οικονομίας. Η εκτύπωση και η κυκλοφορία τόσου φρέσκου fiat χρήματος οδηγεί σε υψηλό πληθωρισμό και άλλα σοβαρά μακροοικονομικά προβλήματα. Εναλλακτικά, μόνο μία γρήγορη λύση υπήρχε για την αναζωογόνηση της ανάπτυξης, και αυτή ήταν η υποτίμηση. Ο πόλεμος των fiat νομισμάτων και των κεντρικών τραπεζών συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Η Ιστορία διδάσκει πώς αυτοί οι πόλεμοι κάποια στιγμή λύνονται με πολύ αίμα και πόνο. 
Και μάλλον μονόδρομος πλέον είναι η άμεση συγκρότηση ενός σύγχρονου παγκόσμιου οικονομικού οργάνου στα πρότυπα του Μπρέτον Γούντς, χωρίς όμως προηγηθείσες συρράξεις και καταστροφές, με συμμετοχή όλων των εθνών και των υπερεθνικών οικονομικών οργανισμών πάσης φύσης, για την διευθέτηση των οικονομικών προβλημάτων που μαστίζουν την ανθρωπότητα.  Η σημερινή τεχνολογική υποδομή και πραγματικότητα του ανθρώπινου είδους, οι επιστήμες, αλλά και η συσσωρευμένη εμπειρία και πλούτος, παρέχουν πλέον όλα τα εργαλεία για το πέρασμα απο το Μεταίχμιο, την συστημική αλλαγή των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών μοντέλων για την άνετη διαβίωση των επτά δις συνανθρώπων χωρίς την γνωστή λύση του αλληλοσκοτωμού. Το ερώτημα που τίθεται πλέον είναι εάν ο Κινέζικος Δράκος θα καταφέρει να αλλάξει την Ιστορία του ανθρώπου ή θα συνεχίσει κι αυτός να τρώει την ουρά του...